Polityka AML i KYC

Nie trzymamy środków klientów, nie prowadzimy rachunków, nie realizujemy transakcji i nie przechowujemy aktywów. Jako wydawca informacji nie jesteśmy więc pośrednikiem finansowym podlegającym licencjonowaniu AML. Poniższe zasady stosujemy mimo to, bo są dobrą praktyką.

Od każdej regulowanej firmy przyjmującej pieniądze klientów oczekuje się identyfikacji klientów, weryfikacji tożsamości na podstawie wiarygodnych dokumentów, zrozumienia źródła środków i monitorowania nietypowej aktywności. Gdy profilowi firmy brakuje weryfikowalnej tożsamości prawnej, tę lukę warto nazwać, i właśnie dlatego identyfikatorom takim jak kod LEI poświęcamy w przeglądach uwagę.

W naszych materiałach odnotowujemy, gdy firma odmawia podania nazwy prawnej, ukrywa siedzibę rejestrową, używa niespójnych identyfikatorów w różnych dokumentach, popycha czytelników ku nieodwracalnym metodom płatności albo obiecuje zyski bez ryzyka. Żaden z tych sygnałów sam w sobie nie dowodzi nieprawidłowości. Kilka razem zasługuje na ostrożność.

Redakcja przed publikacją zestawia pojawiające się nazwiska z publicznie dostępnymi listami sankcyjnymi. W razie trafienia wstrzymujemy publikację i weryfikujemy sprawę, zamiast po cichu usuwać materiał.

Jeśli sądzisz, że opisywana tu firma bierze udział w oszustwie lub praniu pieniędzy, skontaktuj się najpierw z krajowym nadzorem finansowym albo z policją, bo tylko one mogą działać. Możesz też napisać na [email protected], żebyśmy zweryfikowali nasze materiały. Nie publikujemy zarzutów, których nie potrafimy udokumentować.

Korespondencję dotyczącą zgłoszeń oszustw przechowujemy pięć lat, zgodnie ze standardowymi okresami retencji w obszarze AML, a następnie usuwamy.